Keiharde koeken

Ook voor de beste uitvindingen ter wereld kun je wel wat toeval gebruiken. Waarschijnlijk was er iemand die niet zo’n zin had in zijn of haar granenpapje. Het prutje bleef liggen op een steen en warmde daar langzaam op. Na een tijdje was het geen pap meer, maar een soort extra stevige pannenkoek.

Vanaf toen maakten mensen van de dikke granenbrij een dikke ronde koek die ze lieten drogen in de zon. Of ze legden hem op een gloeiend hete steen of hete as. Dat waren de allereerste broden.  Nou ja, broden…. Het bleef een hele uitdaging voor je tanden en je maag om ze te eten. Vers ‘gebakken’ waren ze warm en zacht, maar eenmaal afgekoeld waren ze keihard. Die koude prehistorische broden waren alleen te eten als je een stuk afbrak en het even weekte in wat water.